ชมลม ชมไทย

...

...

...

...

...

...

ความสุขของชีวิตคนเราคงมีมุม ต่างๆ มากมาย ที่จะก่อเกิดช่วงเวลาแห่งความสุข

... ช่วงเวลาที่ถ่ายรูปมานี่ ผมก็รู้สึกมีความสุข ได้มีเวลาอยู่บ้าน นั่งดู นั่งชม ได้ทำอะไร หลายๆ อย่าง นอกจากการนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์

ได้นั่งอยู่ริมทุ่ง ถ่ายภาพ ดูนก ชมไม้ ดูเด็ก ๆ เล่นกัน มีเวลานั่งคิด ทบทวน สิ่งต่างๆ มากมาย ที่ผ่านเข้ามา

.....จากตอนนั้นถึงตอนนี้ ทั้งผมเอง กับชีวิตที่ผ่านมา ทั้งวันเวลาของชมไทย มีอะไรเกินขึ้น เปลี่ยนแปลง เปลี่ยนไปอะไรบ้าง

.... เวลาที่ผ่านมาไม่อาจหยุดยั่งสิ่งที่จะเกิดขึ้นได้เลย รอบๆ บ้านผมเริ่มมีการเปลี่ยน เริ่มมีบ้านสร้างขึ้นหลายหลัง เพื่อนบ้านมาอยู่มากขึ้น ต้นไม้ และสวนที่เคยเห็น เริ่มน้อยลง แต่ก็ยังดีที่บ้างมุม ยังมีมุมที่ผมเห็นในวิถีชีวิต ของความเป็นบ้านทุ่งในอดีตเหลืออยู่ ซึ่งก็อยู่ที่เราจะเลือกมอง หรือเข้าไปอยู่ในมุมของมัน

..... มองเกี่ยวกับเวบ ถ้าผมอายุมากขึ้นไปกว่านี้ ทิศทางจะเป็นอย่างไร น้องๆ ที่อยู่ตอนนี้ยังคงจะอยู่อย่างมีความสุข และสนุกไปนานแค่ไหน ในเงื่อนไขของกาลเวลา และความเป็นจริงของวิถีชีวิตแต่ละคน

..... ยังงัยก็ดีหวังว่าเมื่อถึงเวลาที่ผมเกษียณตัวเองเมื่อไหร่ ผมอยากให้น้องๆ ชมไทย ช่วยสานต่อ ช่วยกันทำงาน จะเป็นแบบกลุ่ม หรือมูลนิธิก็ได้ ทำงานกันเพื่อสาธารณะประโยชน์ ไม่ว่าจะเป็นกิจกรรมด้านค่ายอาสา การรักษาธรรมชาติ ปลูกจิตสำนึกด้านสิ่งแวดล้อม ประเพณี ศิลปะ วัฒนธรรม และคุณค่าของวิถีชีวิต ความเป็นท้องถิ่นไทย ....

ขอฝากด้วยนะครับ เพราะวันนี้ยังมีแรงที่จะทำ เลยขอบอกตอนที่ยังมีลมหายใจอยู่นี่ละ ถึงเวลาจริงๆ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด

.......ความเป็นเพื่อน และความรักในชมไทย

ท่ามกลางความวุ่นวายในสังคม ความเปลี่ยวเหงาในความรู้สึก ทำให้เราได้เดินทางมาพบกัน ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการแบ่งปันความรู้สึก ลึกซึ้งเกินกว่าที่ใครจะเข้าใจ เรื่องราวต่างๆ สะท้อนผ่าน ส่วนต่างๆ ของเวบไซด์ ในวันนี้ช่องว่างของความแตกต่างเริ่มหดสั้นทุกครั้ง ที่เราได้คุยกัน เดินทาง และร่วมทำกิจกรรมต่างๆ ด้วยกัน

วันนี้ที่ความฝันเริ่มก่อตัวบนพื้นฐานของความเข้าใจ ..... แม้การได้รักใครสักคนอาจไม่ได้หมายถึงการได้อยู่เคียงข้างกันไปตลอดก็ตาม

ขอแค่เพียงมีช่วงเวลาหนึ่งที่ได้คิดถึง ได้ทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างกันในวันเหงาๆ เท่านั้นพอ......

จะแอบแวะไปโขมยของเก่าๆบ้านเอก ฮี่ๆๆ

ทุกอย่างเปลี่ยนไป..............ในทางที่ดีขึ้น


แม้จะไม่ได้ไปเยี่ยมเยียนบ้านชมทุ่งมานาน แต่ความทรงจำที่ดีๆ ยังมีติดตัวตลอดเวลา....


ไว้เราจะไปเยี่ยมนายนะ ............ชมทุ่ง

ทุกอย่างในรูป ...เลิศหรู ดูดี มีสไตน์ แบบคลาสสิคเอามั้ก

....เอ่อ...แต่ตอนที่หนูไปมันไม่ใช่แบบนี้นี่พี่เอก

....ว่าแต่หญ้าที่หนูลงแรงถางอ่ะมันขึ้นถึงเข่าหรือยังพี่ อิอิอิ

บ้านพี่เอก เห็นแล้วคิดถึงหว่ะ

ว่าแต่ รถคันนี้ท่านได้แต่ใดมา ??

แหม ไม่ได้เหนรูปซะตั้งนาน คิดถึงบ้านชมทุ่ง
แม้ว่าจะไปแค่ครั้งเดียวแต่ก็เข็ด เอ้ย ไม่ใช่ ประทับใจ
ว่างๆ คงมีโอกาสได้จัดทริปไปบ้านพี่เอกอีกน๊า

ที่ต้องจัดทริปไม่ใช่อะไร เพราะบ้านพี่เอกนะเหมือนอยู่ต่างจังหวัดเลย
เวลาจะเที่ยวเลยต้องหาเวลาว่างงงงงงงงงงงงงงงจริงๆ